atatürkün eğitim hayatı

Komşum Hasan Çelebi kapımın tokmağını bu denli şiddetli çalınca sıra dışı bir şeyler olduğunu anlamıştım. Zira Hasan Çelebi sakin bir adamdı. Kapıyı açınca eşikten içeri girmeksizin telaşla konuşmaya başladı. Bir yandan elini koluyla işaretler yapıyor, bir taraftan da kendi laflarını onaylarcasına başını sallıyordu. Az daha başındaki kavuk düşecekti.


“Vergi memurları gelmiş, vergi tarhını hesaplayacaklarmış. Gitti yine mahsul, nasıl öç alırım ben bunlardan!” diye haykırdı.

“Devletten kaçış yok, bırak ahıra baksınlar.” Diye sakinleştirmeye çalıştım telaşlı komşumu.


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir