atatürk

Çocukluğum

Çocukluğum az katlı apartmanlar arasında ve boş arsalarla ferahlamış mahallede geçti,

Oynadıkça oynar, dağıldıkça toplanır, toplandıkça dağılırdık biz eskiden arkadaşlarla,

Günlerin en güzeli o günlerdi, elmanın en lezzetlisini o zaman yedim, her şey geldi geçti,

Masmavi göğe pırıltı veren güneşi doğarken izlerdim, acelesizce yükselirdi ulu dağlar arkasında.

.

Oyunlar oynardık, atlardık zıplardık, düşerdik kalkardık, her anıyla zamanı doyasıya yaşardık,

İlk kez okul sıralarında oturmanın heyecanı özeldi, o zamanların saklambacı da ayrı bir güzeldi.

Okul yolunda zikzak çizerek ilerlerken, kah kovalardık birbirimizi, kah da meyveleri taşlardık,

Ah çocukluk, çocukluğum, çocukluğumuz, hep çocuk kalsaydık, keşke hiçbir şey değişmeseydi.

.

.


Çocuk ve dede

.

Çocuk o gün kaydıraktan ilk kez sallanacaktı,

Biraz heyecanlı, çokça ürkek epey de meraklı.

Dedesi ise banka oturmuş, torununa bakacaktı,

Çocuk cesaretini topladı ve kendisini kaydıraktan bıraktı.

.

Hoop, aşağıya kaydı çocuk, bundan çok hoşlanmıştı,

Dedesine doğru dönerek gurur dolu ifadeyle baktı.

Halbuki dedesi zamanında kim bilir bunu kaç kez yaşamıştı,

Çocuk ilk kaydırak deneyimini böylelikle yaşamıştı.

.

Yazan:İbrahim YALAVAÇ


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir